“Mən qardaşımla qalmağa üstünlük verdim, yarım saat sonra bir maşın gəldi və bizi mövqelərə qaldırdı. Biz hərbi hissədən geyim aldıq və mövqelərə qalxdıq. Yolun yarısını ayaqla getmişik, çünki mütəmadi olaraq bombardman edirdilər və PUA-larla zərbə vurudular”.
Alp.az xəbər verir ki, bunu 44 günlük müharibədə iştirak etmiş, adı çəkilməyən erməni hərbi qulluqçu deyib.
“Biz təxminən 13-14 nəfər idik, bir hissəsini artilleriya mövqeyinə, digərlərini ön xəttə göndərmişdilər. Mövqelərə getdik, orada döyüş davam edirdi, artıq müqaviləli əsgərlər arasında yaralılar var idi, yaralılardan biri də mövqe komandiri idi. Bizə orada bizim mövqelərimizin hansılar olduğunu və Azərbaycan mövqelərinin hansılar olduğunu göstərdilər. Uyğunlaşmaq üçün zaman yox idi, çünki yüksəklik 3400 metrdən artıq idi, daim bombardıman edirdilər, daim PUA-ların səslərini eşidirdik. Və bir-birimizlə tanış olmaq üçün bizim zamanımız yox idi. İrəvan və Qarabağdan 19 nəfər idik. Oktyabrın 2-də, saat 07:30-da çox untensiv şəkildə bombardıman etməyə başladılar, ancaq gecə sakitçilik idi, heç bir atəş yox idi, PUA səsi eşitməmişdik. İki saat sonra dayandırdılar. Bombardıman zamanı rəqib müşahidə məntəqəsini partlatdı. Artıq müşahidə məntəqəsi olmadığı üçün rəqibin hərələtini izləyə bilmirdik, lakin komanda müşahidə məntəqəsindən oğlanlarımız gördülər ki, bombardman zamanı rəqib bizim mövqeyimizə çatıb, orada ölüm-dirim mübarizəsi başladı. Yaralı oğlanlar belə mübarizəni davam etdirirdilər. Təəssüf ki, psixoloji çətinliklər hələ qabaqda idi, dostlarımızı itirdiyimizi anlamaq və buna inanmaq çox ağır idi. İrəvan səfərbərliyinin oğlanlarından Hamo və Sako ölmüşdülər, adamın öz gələcək planlarından danışması, sonra isə sənin onun cansız bədənini görməyin çox ağırdır”, – deyə adı çəkilməyən erməni hərbi qulluqçu bildirib.ordu.az
