image-1631261307_1628237844_1627393845_73afce49-2b3c-4c41-8091-df380467923ebackend

“Ermənistan adlı dövlət Rusiya imperiyasının məşuqəsidir…”

image-ads_728x90

“Anna Akopyanın Rusiyanın əleyhinə səsləndirdiyi fikirlərinə münasibət bildirmək istəyirəm. Məmməd Aslan illər öncə yazmışdı ki, “itin biri qorxuludur, yoxsa birinin iti?”. Mənim fikrimcə, birinin iti qorxuludur. Rəhmətlik həm də yazırdı ki, “itin birindən qorxub, çəkinmə, birinin itindən özünü gözlə”. İndi bir əsrdən çoxdur ki, Ermənistan adlı dövləti Azərbaycan torpağında yaradıblar və lazım olanda onu üstümüzə qısqırdırlar, pult Kremlin əlindədir. Amma görün bunların beyni nə qədər zəhərlənib, nə qədər xəstə olublar ki, bunlara o soyqırımı da yazdırıblar”.

Bunu Moderator.az-a açıqlamasında Əməkdar artist Ağalar Bayramov deyib. A.Bayramov illərdir ermənilərin Rusiya tərəfindən kal armud kimi boğazımızda asıldığını bildirib:

“1966-cı ildə Xuruşovu necə ələ aldılarsa, 1966-cı ildə İrəvanın mərkəzində qondarma soyqırım abidəsi qurdular. Təsəvvür edin ki, o vaxt uşaq bağçasına gedən uşaqları da ordan keçirirdilər və deyirdilər ki, “türk sizin düşməninizdir”. Bunlar bədbəxt millətdir, onların beynini zəhərləyiblər. Erməni yazıçısı Abovyanın “Ermənistan yaraları” əsəri var, onu oxuyub ibrət dərsi götürmürlər. Amma mən hardasa erməniləri də qınamıram, onları Qafqazda millətlərin canına silah kimi yeridən bir imperiya var. Birinci Qarabağ savaşında iyirmi min nəfər şəhid verdik, oğul-qızlarımız əsir düşdü. 44 günlük Vətən savaşında isə üç min nəfərə yaxın şəhid verdik, qazilərimiz var. Hərdən düşünürəm ki, Latviya, Litva, Estoniya nə qədər xoşbəxt xalqlardır. Təsəvvür edin ki, bu mərdimazarlıq olmasa, xoşbəxt bir ölkəyə çevrilərik, amma yüz illərdir ki, ermənilər başımıza oyun açırlar.

C.Cabarlı “1905-ci il” əsərində yazırdı ki, “atan qazaklardır”. O vaxt “İzvesti” qəzetində bunu oxumuşam və qəzeti də saxlamışdım. Yazırdı ki, “1988-ci ilin 28 fevralında Stepanakertdə keçirilən separatçıların mitinqində SSRİ Dövlət Təhlükəsizlik Komitəsinin dörd zabiti iştirak edirdi…”. Bu nə demək idi? Sonra Sumqayıt hadisəsi oldu. Hamısının arxasında o itin sahibi durur və it də bunu başa düşmür, dərk etmir. Ermənilərin az-çox hər şeyi başa düşən ziyalıları var, amma onlar çox azlıq təşkil edir. O qədər onların beyni zəhərlənib ki, hələ də başa düşmürlər ki, əgər Xankəndinə bizim ordumuz hücum etsəydi, onların iyirmi min əsgəri mühasirədə idi. Artıq Xankəndini də azad edirdik. Amma bunları kim xilas etdi, öz yiyəsi, Rusiya.

Gör bunlar nə qədər qudurublar ki, hələ Rusiyanı da ittiham edirlər. Çox təəssüf edirəm ki, qonşumuz, mədəni və iqtisadi əlaqələrimiz olan bu böyük dövlət belə bir mövqe tutur. Çünki axan qanlar bəs etmir. Rusiyanın “Moskva göz yaşlarına inanmır” filmi var. Bəs bu qədər analar gözü yaşlı, cavan gəlinlərimiz dul qalıb, bunlar bəs etmir?! Ermənistan adlı dövlət imperiyanın məşuqəsidir, oxucularımızdan üzr istəyirəm, məşuqə həmişə şirin olur. Onlar da məşuqəsinin qaydına qalmalıdır. Nə olardı ki, bu Qafqaz ölkələri sülh şəraitində yaşayardı.

Şükürlər olsun ki, bütün bu reallıqları ölkəmiz də, bütün dünya da bilir. Amma Azərbaycan da həmin Azərbaycan deyil. İndi bizə dayaq olan ölkələrlə bərabər Azərbaycanın güclü ordusu, Ali Baş Komandanı var. Allah bizi birinin itindən gözləsin. Bir ona təəssüf edirəm ki, Dostoyevski, Çexov, Lermontov, Tolstoy, Stanislav kimi böyük aktyorları, şairləri, yazıçıları olan bir dövlət belə mövqe tutur. Rusiya böyük dövlətdir, onun geniş mədəniyyəti var, ondan çox şey öyrənmişik. Mən universitetdə tələbələrimə Stanislav təlimindən dərs keçirəm. Bu cür ziyalıları olan bir dövlət yüz illərdir ərazimizdə Ermənistan adlı dövlət yaradıb və onu kal armud kimi bizim boğazımızdan asıb və özü də kənardan tamaşa edir. Amma mən gələcəyə inanıram. Bir daha təkrar edirəm ki, Azərbaycan əvvəlki Azərbaycan deyil, güclü ordusu, Ali Baş Komandanı və onun arxasında dayanan qardaş Türkiyə, Pakistan adlı dövlət var.

2004-cü ildə İctimai Televiziyanın o vaxtkı rəhbəri İsmayıl Ömərovun qardaşı oğlunun toyunu idarə etmək üçün Bolnisi rayonunun Kəpənəkçi kəndinə getmişdim. Toy iki gün davam etdi və o toyda dostumuz, Gürcüstün parlamentinin deputatı Azər müəllim də iştirak edirdi. Toydan iki gün sonra biz Tiflis şəhərini gəzdik və bir kafedə gürcü xəngəli sifariş verdik. Sən demə, kafenin sahibi erməniymiş və bizim bundan xəbərimiz yox idi. Bir də gördük 15-16 yaşlı yeniyetmə bizə yaxınlaşdı. Soruşdu ki, “siz Azərbaycandansınız?” Dedi ki, “olar sizinlə oturum?” Dedim ki, buyurun. Dedi ki, “mənim babam Şəmkirin Çardaxlı kəndindəndir və ordan o vaxtdan qaçqın gəlib və indi kəndi xatırlayıb, ağlayır”. Dedim ki, sizə kim mane olur ki, yenə gəlin-gedin. Nə desə yaxşıdır?! Dedi ki, “axı bu genosid imkan vermir”. Mən o yeniyetməyə Azər müəllimlə birlikdə iki saat dərs keçdim və izah etdik ki, genosid olmayıb”.

image-adex_728x90_png_az

  • whatsapp
  • messenger
  • telegram
  • vkontakte
  • odnoklassniki